هی رفیق !

به سه نقطه های آخر حرف هایم نخند

تمام زندگیم نقطه چین است

اینها تمام نوشته های تاریکی ذهن و دنیای من است…

اینجا کلبه ی وحشت من است

چرخ و فلک خاطره هاست…

سکوت چشمها و سرسره ی بغض هاست…

در دنیای تاریک و سیاه من خبری از گل و درخت نیست

روشنی نیست… سیاهی مطلق است…!

دوست خوب من ، سکوت کن و رد شو

چشمهایت را ببند تا تن لش زندگی مرده ام را نبینی

گوشهایت را بگیر تا صدای ناله ها و زجه زدن هایم را نشنوی

در دنیای من ؛ بی کسی دلتنگی و حسرت بیداد میکند…

اینجا من هستم و من و من .

اینجا بجز من و بغضهایم چیز دیگری نیست .....